een paar weken geleden zijn we naar Seaworld aan de Goldcoast geweest, meer zuidelijk van Brisbane.
Naast een luie ijsbeer, veel haaien en een paar rollercoasters was er een grote dolfijnenshow
allemaal goed en wel dat ze beschermd zitten en genoeg vis krijgen maar toch zie ik al die beestjes liever in het wild.
maar zo zien mensen ze toch dichterbij en kunnen wat meer leren van zeezoogdieren.
De goldcoast is een van de meest toeristische plaatsen aan de australische kust, in de zomer dan vooral, maar zelfs in deze winter is het water nog warmer dan onze noordzee!
vanuit de botanische tuin in Brisbane zie je de wolkenkrabbers
We hebben ondertussen onze buurt al wat beter verkend, een straat verder zit een koala in de boom
Een uurtje van hier is het grootste koala park van de wereld, er zouden er 130 zitten!
Een koalababy op de rug van zijn moeder 'waar is het beste plekje, naar beneden'
'hmm toch maar naar boven'
'jep dit is zeker het beste uitzicht!'
Een kangeroe joey lekker aan het luieren
en een andere is verstoppertje aan het spelen
ik heb ook gezien hoe ze een schaap in wel 3 minuten helemaal scheren, en daar komt dan de zachte wol vandaan
Dichter bij ons in de buurt ligt Mount Cotton met de mooie rainforest gardens
en als je helemaal naar de top loopt heb je een mooi 360graden uitzicht, bergen aan de ene kant en de eilanden in de stille oceaan aan de andere kant
Een van de eilanden is Moreton island
hieruit vertrekt een boot om bultrug walvissen te gaan zoeken
ik ben al een keer als gids meegegaan, ik ben reserve als ze iemand extra nodig hebben, beter dan niks! Voor de rest werk ik in een bayview restaurant maar blijf wel zoeken naar een job als gids of iets met wildlife!
dit is nog een kookaburra, de typisch australische vogel die lacht als een hond, dat is onze wekker smorgens want het zit hier vol met die vogels!
veel groetjes vanuit Queensland en geniet van de zomer daar!
Dolphins whales and koalas! remains copyright of the author tesje, a member of the travel community Travellerspoint.
Comment on this entry | Tweet this | Your own free travel blog | More Travellerspoint blogs
]]>
en natuurlijk de vele kangeroes
)
Vanaf hyden was het een lange weg door een prachtig groen/bruin landschap, we reden door erge regen en storm en hoopten dat de bliksme niet te dicht kwam en zo kwamen we aan in Esperance en kampeerder aan Pink lake(krijgt deze kleur door verschillende bacterien)
hier zie je een cuttlefish (die verandert elke minuut van kleur!) en een port jackson shark, een ongevaarlijke haai zonder tanden!
en een moonlighter en old wife.
.Al de volgende namen lijken een dorp maar het zijn eigenlijk allemaal gewoon roadhouses, een tankstation met een winkeltje en kampplaats. Grote bullants (bijtende mieren) kropen naast onze tent maar met hoge schoenen lieten ze ons met rust en wij hen! ons tentje droog een beetje in de mooie avond zon (eindelijk terug blauwe lucht) en de volgende morgen begonnen we de langste rechte weg in Australia. 
MAAR ik zag vrij veel groen water uit de motorkap spritsen dus stopten we even in madura om het te checken, daar bleek niets aan de hqnd te zijn, raar maar swat we reden verder (hadden we niet moeten doen). Na bijna 30 km deed de auto toch heel raar, temperatuur was over het rode en plots hoorden we een ontploffing (geen goed teken!) ik stopte snel en we gingen kijken onder de motorkap, het koelwater was er allemaal uitgevlogen, nog aant sputteren, en een klein tubeke van de koeling was eruit gevligen. brendan zag niet direct wat het juist was dus we stopten iemand(je moet weten dat we in de middle of nowhere zijn dus alle geluk is er rond deze periode nog al veel verkeer), gelukkig een mechanieker die ons helpte een stokje in het open gat te plaatsen en zo konden we heel traag terug rijden, 50km per uur ipv 110km, en om de 10 minuten stoppen om terug koelingwater bij te voegen, dit lukte half maar op een km van amdura begonnen allerlei lichtjes te flikkeren batterij enzo we stopten mr kregen de auto niet meer ingang! lift genomen naar madura en ondervonden dat er helemaal geen garage is, er wonen juist 5 mensen in dit 'dorp' de motel managers, de kuisvrouw, de kok, de tankstation bediende, Paul,hielp ons niet echt dus we belden de auto verzekering op. omdat we een basis verzekering hadden zou het ons ijna 700 dollar kosten om de auto te laten slepen naar het dichtsbijzijnde echte dorp, dus we vroegen of er niet iemand eerst kon komen zien want het was maar iets klein! en ja er zou iemand komen. een uur wachten, twee uur, drie uur niemand, we hadden ondertussen al terug gebeld dat iemand ging komen maar wat bleek na 3u wachten kwam er niemand! joepie!we kregen dan contact met iemand anders die zei dat hij contact had met een mechanieker die de volgende dag het missende stuk ging brengen. volgende morgen na onrustige nacht, ik vertrouwde het voor niets dat 'iemand ergens in de dag' ging komen met 'een stukje' hoe ging hij het juiste stuk wete? dus ik gebeld naar die meneer die wist van niets en had het stuk niet, joepie we stonden dus weer nergens. we begonnen dan maar zelf wat te prutsen en paul begon ons eindelijk wat te helpen, hij vond iets wat op ons stukje leek en na een paar uur prusten, knippen en plakken hebben brendan en ik met een beetje hulp van af en toe voorbijgangers, lukt het ons om het tubeke een beetje te herstellen. het plan was de volgende morgen rond 12 u te vertrekken, traag(de betere verzekering ging dan in, die hadden we dan maar snel betaalt zodat het minder kost als je ze moeten wegslepen)
Ons grot geluk kwam juist voor we begonnen te werken, de mechanieker die we hadden gesproken was daar om andere mensen te komen slepen en hij kwam even naar onze auto kijken, veeel chance omdat hij zag dat de termostaat stuk was, zo alles blokte en ene grote druk veroorzaakte, die heeft brendan er dan maar uitgezwierd(vooral nodig op ene koude morgen!! in australie??) de avond was gezellig met de lokale bevolking, we bedankten hen de volgende morgen en trokken er traag maar zeker op uit!! we stopten 500 km verder om de mechanieker terug te zien, maar die was er niet(ongeluk gebeurd op de weg, dus die moest weer gaan slepen, we ontdenketn dat de dag dat wij stilvielen, drie mensen verongelukt zijn in een campervan, reizigers, hele erg maar zo zie je dat we veilig moeten zijn op die wegen). We reden dna maar 300 km verder naar eindelijk het eerste echte dorp en daar vonden we eindleijk het echte stuk dat we moesten hebben, een uur gewacht in de garage en joepie eindelijk op weg naar Adelaide. de nacht ervoor hebben we nog moeten kamperen aan een tankstation, wat de ergste nacht ooit was. een verschrikkeleijke storm met wind en regen maar vooral veeeel bliskem, heel de hemel zag wit, en de donder liet mn hart stilstaan, we lagen te bibberen in ons tentje!
en we trokken verder naar Albury Wodonga, waar brendans familie woonden, een middag voor kerstavond waren we er eindelijk! lekker eten was ana het wachten
dit zijn brendan en ik met zijn kleine zus jessica.
the pool en spa 9for in summer, but it is heated so I will try one day when its not storming
we live next to the bush
the oldest cat here Cassie (persian)
the other cats
een walvishaai- whalesark we zagen er tot 9m lang!
